دست روحانی از آستین لاریجانی بیرون آمد

یکی از حساس ترین و بحث برانگیزترین مسائل کشور در حال حاضر که تبعات متعددی را نیز متوجه حال و آینده ایران می سازد، مسئله برجام و قبول یا رد آن بود. در حالی مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه ای (مدظله العالی) به صراحت از لزوم طی شدن فرآیند قانونی این طرح صحبت می کردند و اصرار داشتند تا مفاد این طرح به دقت واکاوی و مورد بررسی کارشناسانه قرار گیرد، مجلس شورای اسلامی به ویژه هیئت رئیسه مجلس و در رأس آن علی لاریجانی (رئیس مجلس) در 15 دقیقه و بدون اجازه دادن به منتقدان برای اظهار نظر و حتی بدون در نظر گرفتن مباحث کمیسیون بررسی برجام ، اقدام به رأی گیری نموده و این سند را تصویب نمودند.

زمانی که دولت روحانی اصرار داشت تا برجام را به مجلس ارائه ندهد و آن را زیر نظر کمیسیون امنیت ملی قرار داده و به اجرای مصوبات برجام اقدام نماید؛ مقام معظم رهبری بر لزوم طی شدن فرآیند قانونی و جلوگیری از قانون شکنی اصرار داشتند. اما در حالی تصور بر این بود که این قرارداد تحت بررسی دقیق قرار گرفته و پس از انجام اقدامات کارشناسانه و بررسی همه جانبه مفاد آن به رأی گیری گذاشته شود، رئیس و هیئت رئیسه مجلس در اقدامی قانون شکنانه و طی همراهی با اقدام دولت به دور زدن قانون، به منتقدان و کمیسیون بررسی برجام حتی اجازه سخنرانی نداده و به سرعت به تصویب آن اقدام نمودند. این مسئله در تضاد با قانون اساسی و رویه ای بود که مقام معظم رهبری بر آن اصرار داشتند. 

کج راهه روحانی: از دوستی با شیطان بزرگ تا فرش قرمز برای مدافعان فتنه و عاملان حملات شیمیایی

بزک کردن شیطان بزرگ و اصحاب جنایتکارش توسط دولت روحانی تحت عنوان همراهی با جهان، اعتدال، فهم جهانی، دوری از تندروی، نشانه علم و سواد و پرهیز از خشونت و افراط معرفی می شود. در طول تاریخ همین مرز و بوم (ایران)،همیشه بوده اند افرادی که با اسامی و اصطلاحات فریبنده در تلاش بوده اند تا هرچه بیشتر منافع ملت ایران را فدای زیاده خواهی های خود و خدمت به امپریالیسم کنند. افرادی مانند سید حسن تقی زاده و وثوق الدوله نیز زمانی تحت عنوان دفاع از امنیت و منافع ملی؛ منافع ملی و امنیت آن را در اختیار سران کفر و استکبار جهانی قرار داده بودند. و این فرآیند توسط همان جریان ملت گریز و غرب گرا ادامه داشته و پس از عبور از هاشمی، خاتمی و موسوی، هم اکنون به روحانی رسیده است. کسی که نگاه خوش بینانه مفرطی به آنچه که وی جامعه جهانی می نامد (بخوانید آمریکا و دوستانش)، دارد. روحانی در حالی صمیمی ترین روابط با آمریکا و متحدانش را برقرار نموده است که هیچ تغییری در رویه شیطانی آنها در جهان اتفاق نیفتاده است. کشورهایی که دستشان به خون میلیونها انسان بی گناه آلوده است و همچنان حامی اصلی جنایتکاران محسوب می گردند.

چگونه می‌شود به ملتی تسلیم‌پذیری در برابر قدرت‌های زورگو- کدخدا- را تلقین کرد در حالی که قرن‌ها شعارهای حیات‌بخش سرور آزادگان را سینه به سینه منتقل کرده‌اند؟ «هیهات منّاالذله»، «صبراً یا بنی‌الکرام فما‌الموت الا قنطره- صبور باشید فرزندان کرامت که شهادت‌ نیست مگر پلی به سوی نعمت دائمی و بهشت». عجیب نیست به ملت ایران گفته شود آمریکا می‌تواند در 5 دقیقه تمام قدرت نظامی شما را نابود کند یا با توافق، تهدید و شبح جنگ را از سر شما برداشتیم حال آن که امام همین ملت- حضرت سیدالساجدین علیه‌السلام- چشم در چشم یزید با اقتدار تمام فرمود «اتهددنی بالقتل؟ اما علمت ان القتل لنا عادهًْ و کرامتنا شهادهًْ؟ آیا مرا تهدید به مرگ می‌کنی؟ آیا نمی‌دانی که همانا شهادت، عادت و کرامت ماست؟» ترساندن چنین مردمی دور از حکمت نیست؟
تا پرچم عزت امام حسین علیه‌السلام بر سر کشور ما بلند است، آمریکا و انگلیس و اسرائیل از ما راضی نخواهند شد؛ اگرنه قائلان به اعتمادسازی با این جبهه باید آیه «لن ترضی عنک الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم» و ده‌ها آیه مشابه آن- و نیز همه آیات استقامت و پایداری و مجاهدت و نفی اعتماد به شیاطین- را از قرآن حذف کنند و بگویند دین تازه آورده‌اند. و در کنار این مسیر، دستی هم به سر و گوش تاریخ معاصر ایران و غرب آسیا بکشند و اوراق پر از ظلم و جنایت و غدر استکبار در این منطقه را یکجا حذف کنند. شرم‌آور است درست در روزهایی که کفتارهای صهیونیست در قدس شریف هر روز چند زن و مرد و کودک را سلاخی می‌کنند و حمام خون به راه انداخته‌اند، با میزبانی وزارت خارجه و دفتر مطالعات آن (مرکز تصمیم‌ساز)، وزیر خارجه آلمان اجازه پیدا می‌کند اراجیف سر هم کند که بله «ایران می‌تواند با ایفای نقش سازنده در جامعه بین‌المللی با همسایگانش در منطقه که باید اسرائیل را هم شامل شود، یک شریک مسئولیت‌پذیر باشد.» و آنجا آقای ظریف   زبانش نمی‌جنبد که لااقل بگوید قتل عام زنان و کودکان بی‌گناه چه می‌شود آقای اشتاین مایر؟ یا اینکه؛ آقای مایر! صهیونیست‌ها آن‌قدر نجس و متعفن هستند که حاضر نیستید یک ایالت خود را به آنها بسپارید. یا حداقل اینکه، آقای مایر اگر آلمان پس از سرشکستگی جنگ جهانی دوم، گروگان صهیونیست‌هاست، چرا تاوان این گروکشی را باید ملت‌ها در لبنان و فلسطین بپردازند ؟! این سکوت‌ها سوال‌برانگیز می‌شود مبنی بر اینکه آیا دشمن به بهانه برجام، منفذی به برخی مراکز تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی سیاست خارجی گشوده تا دفعتا به عنوان نشست مقدماتی کنفرانس امنیتی وین بدون حضور نمایندگانی از سوریه و روسیه و حزب‌الله در حالی که مثلا از کردستان عراق نماینده‌ای آمده) سوریه را به بحث بگذارند و طرف غربی اجازه پیدا کند که مدعی ضرورت برکناری بشاراسد - رئیس‌جمهور منتخب مردم سوریه در آخرین انتخابات دموکراتیک - شود!
این کج‌راهه، صراط مستقیم ملت ما نیست. این بار کجی است که به مقصد نخواهد رسید. برجام حتی اگر فاقد عیب و ایرادهای بزرگ هم بود، با این اجرا و کارگزاری عاقبت به خیر نمی‌شود مگر اینکه دولت و وزارت خارجه یقین کنند با شیطان بدعهد و ذاتا خبیث طرف حسابند. آخرین بار سردار همدانی اسفند گذشته با صدای بلند گفت «بزرگترین دستاورد انقلاب، عزت است. برخی‌ها با آمریکایی‌ها قدم می‌زنند و انتظار شفاعت شهدا را هم دارند. اگر ما یک قدم عقب‌نشینی کنیم، دشمن ده قدم جلوتر می‌آید. امروز ابهت ابرقدرتی دشمن شکسته است اما با یک‌سری کارها دشمن را برمی‌گردانند. باید ببینیم امروز چرا دشمن در منطقه چرا این‌قدر به هم ریخته است؟‌امروز خون شهدای ما در منطقه به ثمر نشسته است.» اجرای بد برجام و بدتر از آن، مجال دادن به دشمن برای افزودن بر طلبکاری خود، مقدمه فشار و تهدید بیشتر علیه ملت ماست و نه تشویق غرب به شراکت و کاستن از دشمنی.

شب، شب اشک و تماشاست اگر بگذارند
لحظه‌ها با تو چه زیباست اگر بگذارند
فکر یک لحظه بدون تو شدن کابوس است
با تو هر ثانیه رؤیاست اگر بگذارند
مثل قدش، قدمش، لحن پیمبروارش
روی فرزند تو زیباست اگر بگذارند
غنچه آخر چقدر آب مگر می‌خواهد؟
عمر طفل تو به دنیاست اگر بگذارند
ساقیت رفته و ای کاش که او برگردد
مشک او حامل دریاست اگر بگذارند
آب مال خودشان چشم همه دل واپس
خیمه‌ها تشنه سقاست اگر بگذارند
قامتش اوج قیام است قیامت کرده‌ست
قد سقای تو رعناست اگر بگذارند
سنگ‌ها در سخنت هم‌نفس هلهله‌ها
لحن قرآن تو گیراست اگر بگذارند
تشنه‌ای، آه! و دارد لب تو می‌سوزد
آب مهریه زهراست اگر بگذارند
بر دل مضطرب و منتظر خواهر تو
یک نگاه تو تسلاست اگر بگذارند
آمد از سمت حرم گریه‌کنان عبدالله
مجتبای تو همین جاست اگر بگذارند
رفتی و دختر تو زمزمه دارد که کفن
کهنه پیراهن باباست اگر بگذارند

دست در دست شیطان ...

 

 

سابقه تاریخی سیاسی ایالات متحده آمریکا مملو از جنایات متعدد و شرم آور علیه بشریت است. از نابودی و قتل عام بومیان آمریکا تا جنگ های جهانی، انفجارهای هسته ای ژاپن، جنگ های نیابتی مانند جنگ کره، کودتاهای متعدد در کشورهای مختلف جهان و تلاش برای سرنگونی حکومت های مستقل و مردمی و ... بخشی از کارنامه سیاه آمریکا در زمینه حقوق بشر و دموکراسی است.

با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، آمریکا شدیدترین حملات خود را در زمینه های مختلف علیه ملت و نظام سیاسی ایران به کار گرفت. این کشور آرمان خود را نابودی انقلاب اسلامی عنوان کرده و در این راستا استراتژی های متعددی را در ادوار مختلف پیاده نموده است. 

امام خمینی ، آمریکا را شیطان بزرگ، استکبار جهانی، و تروریسم نامید. این نامگذاری بدین معناست که جهانیان تنها زمانی می توانند به صورت عادلانه و آزادانه رندگی کنند که با شیطان با هدف برقراری حقیقت و عدالت و دستیابی به آزادی ، مبارزه کنند. بنابراین، گفتگو و مذاکره با شیطان نمی تواند امنیت ساز و تأمین کننده منافع ملی باشد.

در سال های اخیر، عده ای در قلب حکومت ایران، با عناوین مختلف تلاش داشته اند تا چهره شیطان بزرگ را بزک کرده و برای آن قداست آفرینی کنند. این افراد بجای استفاده از مفهوم شیطان بزرگ؛ از مفهومی تحت عنوان کدخدا و یا جامعه جهانی استفاده می کنند. معنای این مفاهیم این است که آمریکا دیگر شیطان بزرگ نیست و کدخدا بودن یا جامعه جهانی بودن آن به معنای رسمیت و مشروعیت یافتن سیاست های این کشور است. حسن روحانی (رئیس جمهور) کسی است که از واژه کدخدا و جامعه جهانی استفاده می کند.  

تماس تلفنی حسن روحانی با اوباما (نماینده شیطان بزرگ)، قدم زدن ، مصافحه (دست دادن) ظریف (وزیر خارجه) و بیانات متعدد مشاوران و تیم همراه و پشتیبان روحانی در زمینه لزوم همراهی و همکاری با آمریکا به ویژه دفاع عجیب آنها از توافق فاجعه بار وین (برجام) که خطرات متعدد امنیتی را متوجه ایران می سازد، نمونه هایی از پروژه پیروی از شیطان است. این در حالی است که حسن روحانی و تیم همراهش، همه مراحل این پروژه را تصادفی و غیر منتظره لقب داده اند. و گاهی حتی اینگونه روابط را لازم و حیاتی می دانند.

حسن روحانی در حالی از آمریکا تحت عنوان کدخدا یا جامعه جهانی یاد می کند که شدیدترین مواضع را علیه نیروهای انقلابی اتخاذ کرده و از آنها تحت عنوان تندرو، عقب مانده تاریخی، بیسواد و ... یاد می کند. 

روحانی در حالی از اجبار ایران به مذاکره و لزوم بازگشت پذیری در زمینه هسته ای و اعتماد به آنچه که وی جامعه جهانی می نامد(آمریکا)، سخن می گوید، که مقام معظم رهبری بارها و بارها از بدبینی به آمریکا و لزوم توجه به نیروهای داخلی، اقتصاد مقاومتی و مبارزه با شیطان بزرگ سخن گفته و مسیر واقعی را ترسیم کرده اند. ایشان حتی در زمینه مذاکرات هسته ای بدبینی خود به آمریکا و نوع مذاکرات را اعلام داشته و خطوط قرمز مذاکرات را ترسیم نمودند.

اما متاسفانه در یک مخالفت آشکار، در مذاکراتی که به برجام منتهی شدف همه خطوط قرمز مقام معظم رهبری درنوردیده گردید و روحانی و تیم همراهش قبل از اینکه برجام فرآیند قانونی خود را طی کند، از برنامه های پسا توافق یاد کردند. این مسئله یعنی اجبار ایران به پذیرش شرایط سخت و ضد امنیتی برجام که باعث وابستگی اقتصادی نیز می گردد. در مسیر تصویب برجام در مجلس نیز افرادی مانند علی لاریجانی با حمایتی آشکار تلاش داشت برجام را به تصویب نمایندگان برساند. 

 در راستای فرآیند تنش زدایی روحانی و تیم فکری همسو با وی در ارتباط با آمریکا و تعقیب پروِژ ه همسویی با آمریکا ، برجام بدون برداشته شدن تحریم ها و با محدودیت های شدید برای ایران به امضاء رسید.  عده ای از نمایندگان مجلس نیز با رای  دادن به آن عملا با دولت لیبرال مسلک ایران در راستای فشار و محدودیت بر ایران همراهی کردند. این اقدام به عنوان پروژه ای در راستای استحاله نظام محسوب می گردد که در صورت تداوم از یک سو باعث ایجاد تفرقه در داخل گردیده و توان امنیتی و اقتصادی کشور را تنزل می دهد و از سوی دیگر، برگ های برنده متعددی را در اختیار آمریکا قرار می دهد تا ایران را در فشار قرار دهد.

ما اهل کوفه ...! متاسفانه علی تنها مانده است!

ما اهل کوفه ...! متاسفانه علی تنها مانده است!

این اصلا یک مطلب صرفا احساسی نیست! هرچند پر از درد است...
- خطوط قرمز مذاکرات توسط آقا در جلسات علنی مطرح می شود.
- مجلس قانون تصویب می کند. با تفاوت هایی خطوط قرمز قانون می شوند.
- آقا شایعه تفاوت خطوط قرمز جلسات علنی با جلسات خصوصی را تکذیب می کنند.
- برجام توسط دولت امضا می شود.
- تقریبا همه خطوط قرمز رهبری در برجام زیر پا گذاشته می شود.(خطوط قرمزی که به اذعان تیم مذاکره کننده دولت ضامن امنیت و اقتدار و پیشرفت کشور بوده است)
- فضای شایعات درباره نظر رهبری درباره برجام داغ می شود.
- آقا حرفی از خطوط قرمز زیر پا گذاشته نمی زنند! می فرمایند برجام در روال قانونی بررسی شود.
- دفتر رهبری طی بیانیه همان سخنرانی هایی که از قضا خطوط قرمز در آنها مطرح شده است را مبنای نظر رهبری اعلام می کنند.
- آقا تاکید می کنند مجلس کنار گذاشته نشود!
- دولت لایحه نمی دهد.
- در مجلس کمیسیون برجام تشکیل می شود که گزارش آن هم خبر از ایراد های فراوان و مخاطره آمیز برجام برای کشور دارد.
- عده ای در مجلس حتی بی تفاوت به گزارش خود مجلس درباره برجام طرحی به مجلس می آورند که به واسطه آن قانون تصویبی قبلی مجلس که تا حدود زیادی دربر گیرنده خطوط قرمز رهبری بود را لغو می کند و با خیال راحت به دولت اجازه اجرای برجام را می دهد که یک فوریت آن رای می آورد و به احتمال بسیار بسیار بالا هفته آینده در مجلس رای خواهد آورد.
- دولت و مجلس و... در یک حرکت سیاسی هماهنگ دسته جمعی دارند به راحتی از روی خطوط قرمز ایشان رد می شوند تا پیام آشکاری را به ایشان برسانند.
- کاری را که در فتنه 88 نتوانستند انجام دهند را زمینه سازی کردند و در حال اتمام مراحل پایانی آن هستند.
من و شما هم... ولش کن... بگذار شعارمان را بدهیم... ما اهل کوفه نیستیم....