مهمترین نکات خطرساز و ضعف آفرین بیانیه لوزان

همچنان که ایران برنامه صلح آمیز هسته ای خود را دنبال می کند، سطح و ظرفیت غنی سازی و میزان ذخایر ایران برای دوره های زمانی مشخص، محدود خواهد شد و نطنز تنها مرکز غنی سازی ایران خواهد بود. تحقیق و توسعه غنی سازی در ایران بر روی ماشین های سانتریفیوژ بر اساس یک جدول زمانی و سطح توافق شده، انجام خواهد شد.

فوردو از یک سایت غنی سازی به یک مرکز هسته ای، فیزیک و فن آوری تبدیل خواهد گردید. در این مرکز همکاری بین المللی در حوزه های تحقیق و توسعه ی مورد توافق مورد تشویق قرار خواهد گرفت. مواد شکافت پذیر در فوردو نخواهد بود.

رآکتور تحقیقاتی پیشرفته آب سنگین در اراک با همکاری مشترک بین المللی بازطراحی و نوسازی خواهد شد به گونه ای که پلوتونیوم با قابلیت تسلیحاتی در آن تولید نگردد. بازفرآوری صورت نخواهد گرفت و سوخت مصرف شده صادر خواهد گردید. 

مجموعه تدابیری برای نظارت بر اجرای مفاد برجام شامل کد اصلاحی ۳.۱ و اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی مورد توافق واقع شده است. آژانس بین المللی انرژی اتمی از فن آوری های مدرن نظارتی استفاده خواهد کرد و از دسترسی های توافق شده بیشتری از جمله به منظور روشن کردن موضوعات گذشته و حال برخوردار خواهد شد.

اتحادیه اروپایی، اعمال تحریم های اقتصادی و مالی مرتبط با هسته ای خود را خاتمه خواهد داد و ایالات متحده نیز اجرای تحریم های مالی و اقتصادی ثانویه مرتبط با هسته ای را، همزمان با اجرای تعهدات عمده هسته ای ایران به نحوی که توسط آژانس بین المللی انرژی اتمی راستی آزمایی شود، متوقف خواهد کرد.

یک قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر خواهد شد که در آن برجام تائید شده، کلیه قطعنامه های قبلی مرتبط با موضوع هسته ای لغو خواهد گردید و برخی تدابیر محدودیت ساز مشخص، را برای یک دوره زمانی مورد توافق، لحاظ خواهد کرد.

...

نکات فوق الذکر مهمترین نکاتی بودند که در بیانیه ای که وزارت خارجه ایران منتشر کرده است، به آن اشاره شده است. در این ارتباط ذکر چند نکته بسیار حائز اهمیت است:

در حالی که ایران طبق توافقنامه ژنو غنی سازی 20 درصد را تعلیق کرده بود ، هم اکنون نیز باید سطح غنی سازی اندک خود را بار دیگر کاهش دهد.

ذخایر مواد هسته ای غنی شده که در توافقنامه ژنو کاهش چشمگیری پیدا کرده بود و ایران بسیاری از ذخایر 20 درصد خود را اکسید کرده بود، بار دیگر باید میزان ذخایر هسته ای خود کاهش دهد.

در بیانیه لوزان تاکید شده است که تنها مرکز غنی سازی در ایران، نطنز خواهد بود. این به معنای تعطیلی همه مراکز دیگر غنی سازی است زیرا از ماهیت و فلسفه خود جدا می شوند.

فوردو تا حد حدود 1000 سانتریفیوژ محدود می شود. این اتفاق به معنای تعطیلی 100 درصدی فوردو است. زیرا سایت فوردو عملاً برای غنی سازی در سطح بالا و با تعداد سانتریفیوژهای بیش از 10000 است.

ایران نمی تواند سانتریفیوژهای نسل های جدیدتر را استفاده کند. این نکته نشان دهنده این است که علاوه بر  ممنوعیت استفاده از سانتریفیوژهای جدید، ایران نمی تواند بر روی سانتریفیوژها و در کل صنعت هسته ای تحقیق و مطالعه کند.

در بیانیه لوزان تأکید شده است که سایت آب سنگین اراک بازسازی می شود به صورتی که نتواند پلوتونیوم تولید کند . رخ دادن چنین اتفاقی به معنای تخریب قلب کنونی راکتور اراک خواهد بود که آن را تا حد یک مرکز مطالعاتی سطح پائین آن هم زیر نظر و مشاهده مستقیم کارشناسان آژانس (جاسوسان) تنزل می دهد. علاوه بر این ، این مطلب به معنای شناسایی دانشمندان ایران توسط قدرت های غربی است.

اتحادیه اروپا و آمریکا قرار است تحریم های مرتبط با برنامه هسته ای ایران (و نه همه تحریم ها) را آن هم به شرط راستی آزمایی آژانس بین المللی انرژی اتمی تعلیق کند. اما اگر نگاهی دقیق و واقع نگر به بیانیه ها و اقدامات آژانس بین المللی انرژی اتمی داشته باشیم درمی یابیم که این سازمان بین المللی بیش از هفت هزار ساعت نفر بازدیدها و نظارت های دقیق داشته است و کوچکترین انحرافی از برنامه ایران مشاهده نکرده است اما با این حال هیچگاه صلح آمیز بودن برنامه هسته ای ایران را تائید نکرده و حتی ادعا کرده است که برخی مسائل هسته ای ایران مشکوک است. در واقع گره خوردن لغو تحریم های هسته ای با راستی آزمایی ایران توسط آژانس به معنای عدم تعلیق تحریم های هسته ای و یا حداقل راهی برای  درخواست های بیشتر و فشارهای مضاعف بر ایران است.

در بیانیه لوزان اشاره شده است که ایران باید نظارت ها و بازرسی های بیشتر و نامحدود را بپذیرد . این نکته بیانگر این است که بازرسان(جاسوسان) آژانس حق دارند تا از هر نقطه که تمایل داشته باشند، بازرسی نمایند و بدین ترتیب بسیاری از اطلاعات نظامی و استراتژیک ایران در اختیار و زیر سیطره آمریکا و غرب قرار خواهد گرفت.

نکته مهم دیگری که در بیانیه لوزان قرار دارد این است که مسئله غنی سازی ایران به قطعنامه شورای امنیت گره خورده است. اگر تاریخ مذاکرات را مرور کنیم در می یابیم که یکی از اهداف مذاکرات این بوده است که پرونده ایران از زیر نظر شورای امنیت خارج گردد در حالیکه با این قطعنامه ، امنیتی بودن پرونده هسته ای ایران و ماندن آن در شورای امنیت به صورت قانونی توسط ایران تأئید شده است.

علاوه بر این، دخالت شورای امنیت در پرونده هسته ای ایران همراه با محدودیت های بیشتر طی دوره زمانی مشخص (در گام اول: 15سال) خواهد بود و جالب اینجاست که معلوم نیست پس از 15سال محدودیت های شدید و بی سابقه این اطمینان حاصل آید که ایران می تواند بیشتر از 3/67 درصد غنی سازی خود را ترقی بخشد. زیرا اطمینانی وجود ندارد که شورای امنیت چنین اجازه ای صادر کند. تاریخ نیز نشان داده است که شورای امنیت زیر سلطه قدرت های بزرگ به ویژه آمریکا است.

همچنین وابسته شدن صلح آمیز بودن صنعت هسته ای ایران به شورای امنیت به معنای از دست رفتن استقلال صنعت استراتژیک هسته ای است.

نکات فوق الذکر ابهامات و ایراداتی است که از بیانیه ای که توسط وزارت خارجه ایران منتشر شده است، مستفاد می گردد. در حالی که عملاً آنچه که توسط وزارت خارجه آمریکا در مورد بیانیه لوزان صادر شده است بسیار برای ایران سنگین تر و غیر قابل تحمل است. و متاسفانه زمان نشان داده است که آمریکایی ها به دنبال تحقق چیزی خواهند بود که خود از آن تفسیر دارند. مانند تفسیر آنها از توافقنامه ژنو که واقعیت پیدا کرد. لذا در ادامه مطلب به بررسی اختصاری بیانیه وزارت خارجه آمریکا خواهیم پرداخت ...

 

بازی باخت (ایران) - برد(آمریکا) ... نتیجه منطقی کدخدا شدن شیطان بزرگ است ...